Soms zou ik mijn gevoel wel eens een tijdje in de koelkast willen zetten. Eventjes rust in mijn hoofd. Telkens als ik iets aan het doen ben waarbij ik me moet concentreren nemen mijn dagdromen het weer over en kan ik zeker een half uur voor me uit zitten staren. Een levendige fantasie is fijn, maar het kan af en toe een beetje teveel van het goede zijn. Vaak lukt het me nog wel om mezelf op een gegeven moment ruw uit de droom te halen door te denken aan de minder perfecte realiteit. Maar de laatste tijd blijft mijn gevoel zo vlak onder de oppervlakte, dat het opeens kan opvlammen en dan kan ik even aan niets anders meer denken.

Om een wijze man uit de Griekse oudheid aan te halen: ‘Hoe meer je bezit, hoe beter je weet wat je niet bezit.’ De laatste tijd lijk ik daar last van te hebben. Ik ben gelukkig. Ik ben niet rijk, maar veel elementen bezit ik die een mens gelukkig zouden kunnen maken. En dan heb ik toch telkens weer het gevoel dat ik iets mis. Een gevoel dat helaas niet zomaar te negeren is, maar misschien ga ik dat de komende tijd toch maar proberen. Het zou het allemaal een stukje makkelijker maken. En hopelijk wordt ik er dan op een gegeven moment niet meer warm of koud van.